Revalidatie

MRC

Verloren

07-04-2017 17:27

Soms, een moment...

ben ik het even kwijt.

Soms, een moment...

herken ik het, maar lijkt alles vreemd.

Soms, een moment...

is er die angst.

Soms, een moment...

ben ik verloren, even maar...

Kwetsbaarheid en kracht

03-04-2017 17:21

Overdag gaat er een masker op

schouders eronder en maar door.

De kracht om niet op te geven

ja, daar ga ik voor.

 

Maar 's nachts valt het masker

in stukken op de grond.

Tranen, eenzaam en kwetsbaarheid

is dan wat er boven komt.

 

In het vroege ochtendlicht

wordt de kwetsbaarheid weer kracht.

Een nieuwe dag, het volgende moment

die dan weer op mij wacht.

 

Zo vecht ik mij het leven door

twee gezichten gaan hand in hand.

Een dubbelleven met een masker

niet zichtbaar aan de buitenkant.

 

 

 

Hersenletsel

13-02-2017 23:56

Als je me van buiten ziet,

lijk ik jong en fit.

Maar de werkelijkheid is anders,

in mijn hoofd ben ik het niet.

 

De wereld gaat snel,

en mijn hoofd gaat traag.

Het leven lukt niet meer zo goed,

en dat wil ik juist zo graag.

 

Ik wil letterlijk dansend door het leven gaan,

maar vaak struikel ik dan.

Over mijn eigen grenzen heen,

en kan ik het niet aan.

 

Dan zijn er tranen van verdriet,

voor wie ik was en wie ik ben.

Dan voel ik me verloren,

omdat ik er niets meer van herken.

 

Maar af en toe is het toch een beetje,

zoals het vroeger was.

dan ga ik heel erg lekker,

en loop ik eens niet uit de pas.

 

Hersenletsel gaat soms op,

en dan plotseling weer neer.

Het is even slikken:

het maakt ik ik niet meer...

Onbegrip

18-11-2016 19:28

Zoveel reacties van onbegrip

van mensen, je totaal onbekend.

Maar van de mensen die je kennen....

maakt dat je soms eenzaam bent.

 

Ik verstop me maar weer achter de muur

mezelf zijn, ze accepteren het niet.

Maar dat ze zeggen: we snappen je

doet mij het meest verdriet.

 

Elke keer laat ik me overvallen

kost het bergen energie.

Maar die mensen loslaten....

tja...dat gaat nu juist nie(t).

Het gaat zo slecht nog niet

10-11-2016 18:09

Ik zei: ja, het kan beter

totdat iemand zei: het kan ook slechter.

Dus ook al gaat het voor geen meter

hou vol: je bent een vechter!

Er is altijd wel iemand anders

met moeilijkheden en een stil verdriet.

Reden om te denken: het gaat me zo slecht nog niet.

Pluizebol

17-05-2016 16:46

Wat doe je

26-04-2016 12:49

Wat doe je

als je het even niet zitten?

Als alles pijn doet 

als je overal op loopt te vitten?

Wat doe je

als je gek wordt van de wereld om je heen?

Zoek je dan een plekje

helemaal voor jou alleen?

Wat doe je

als opgeven geen optie is?

Omdat je weet hoe kostbaar

het leven eigenlijk is?

Wat doe je?

vecht je door?

Of ga je juist op zoek

naar een luisterend oor?

Wat doe je??



Wanneer?

16-04-2016 23:06
Wanneer stopt het vergelijken
en begint het accepteren
kan ik vooruit gaan kijken
en weer van alles proberen? 

Wanneer stopt het bang zijn
en kan ik mezelf weer omarmen
is er geen verdriet en pijn meer
en kan het leven me weer verwarmen?

Wanneer word ik wakker 
uit deze nare droom
kan ik zeggen: tis niet gebeurd
en is het leven weer gewoon?

Wanneer kan ik blij zijn
met wie ik ben en hoe het gaat
wanneer komt nou toch dat moment 
dat ik dit alles achter me laat? 

Schrijven

14-03-2016 22:55

Wie de dingen opschrijft

is meestal degene die blijft.

Schrijf het op, laat het gaan

naar de sterren en de maan.

Schrijf het op, laat het los

laat de beren in het bos.

Met woorden kan ik alles zeggen

hoef ik niets meer uit te leggen.

Woorden zijn geen verlichting van de pijn

ik wilde dat het wel zo zou zijn.

Woorden zijn voor anderen een troost

als een baken die je door de nacht heen loodst.

Voor mij geen baken in de nacht

het heeft mij slechts verwarring gebracht.

Ik ben dan wel degene die schrijft

maar helaas niet degene die blijft.


Slapen

14-03-2016 13:03

De dagen duren veel te lang

en de nachten veel te kort.

Ik weet werkelijk waar niet

of dat gevoel nog beter wordt.

Slapen is ontsnappen

aan het ziek zijn, aan het malen.

Aan het verdriet, aan het vergelijken

en het gevoel van falen.

' S nachts in mijn dromen 

kan ik de hele wereld aan.

Zijn er niet de grenzen

en kan ik helemaal losgaan.

Maar dan komt de ochtend

weer rauw op mijn dak.

En moet ik dat fijne gevoel weer

verruilen voor het dagelijkse ongemak.

Bestond de wereld maar uit dromen

van geluk en zonder pijn.

Als dit eens uit zou komen

wat zou dat dan heerlijk zijn.....



Geloven

29-02-2016 13:14

Ik zou zo graag willen geloven,

dat het ooit weer goedkomt.

Dat de dag er weer is,

dat de ellende verstomt.

Maar hoe kan ik dat nou geloven?

als tegenslagen blijven komen.

Vertel me hoe ik sterk moet zijn,

hoe ik niet kan toegeven aan angst, wanhoop en pijn.

Ik zou zo graag willen geloven,

ik probeer het elke dag weer.

Tot die dag eindelijk komt,

en dan hoeft het niet meer.

 

Schaamte

16-02-2016 10:35
Ik schaam me niet,
voor mijn onvermogen,
om de situatie aan te kunnen.
Ik schaam me niet,
om mijn reactie,
als het niet gaat zoals het moet.
Ik schaam me niet,
want ik kan er niets aan doen,
het is mijn nieuwe ik, die er niet had moeten zijn.
Ik schaam me,
omdat voor anderen,
het niet zichtbaar is.
Ik schaam me,
omdat anderen het niet begrijpen,
en het raar vinden.
Ik schaam me,
omdat het afwijkt,
van de rest.

Wanhoop

12-02-2016 23:49

Soms slaat de wanhoop toe,

als een woeste zee vol golven.

En moet ik vechten om niet toe te geven,

om niet te worden bedolven.

Ik wil zo graag ik zijn

11-02-2016 17:16

Ik wil zo graag mezelf kunnen zijn,

met al mijn 'foutjes' en gebreken.

Maar ik ben zo ontzettend bang,

dat mijn 'anders' zijn niet wordt begrepen.

Ik wil zo graag mezelf kunnen zijn,

niet anders op dingen reageren.

Maar het lukt niet; dat doet pijn,

ik blijf het maar proberen.

Van buiten ben ik goed gelukt,

daar kun je niets aan merken.

In mijn hoofd is het anders,

daar zitten de beperkingen.

Ik zou zo graag willen,

dat mensen in mijn hoofd konden kijken.

Zodat ik mezelf niet steeds met,

het gemiddelde hoef te vergelijken.

Ik wil zo graag ik zijn,

zonder het te hoeven uitleggen...

Moeheid en pijn

02-02-2016 12:55

Dag moeheid,

je walste mijn leven binnen,

maar ik probeer je maar als vriend te begroeten.

Dag pijn,

je kwam mijn leven binnendringen,

maar ik probeer je maar als vriend te begroeten.

Dag moeheid,

je probeert me te breken,

keer op keer.

Dag pijn,

je krijgt me niet,

al doet het nog zo'n zeer.

Dag moeheid en pijn,

jullie kwamen,

zagen,

maar overwonnen niet.

Dag moeheid en pijn,

vrienden of vijanden?

zullen jullie voortaan zijn.

Volle kracht vooruit

14-01-2016 10:22

Ik wil op volle kracht vooruit

maar mijn lichaam dat fluit

me terug.

Ik wil op volle kracht vooruit

maar ik ga achteruit

wat ik niet wil.

Ik wil op volle kracht vooruit

maar mijn lichaam besluit

dat het anders is.

Ik wil op volle kracht vooruit

en ik ben eruit

ervoor te gaan.

Ik wil op volle kracht vooruit

en wie wat ook besluit

ik ga het doen!!

Vive la vie

30-11-2015 13:05

En ineens besef je

dat het leven mooi is.

Dat de zon door de wolken piept

ondanks het gemis.

Alles wat er tegenzat

heeft mij gemaakt tot wie ik ben.

Een sterk persoon

ik ben er trots op dat ik je ken.

Ik ben er nog niet

heb nog niet alles geaccepteerd.

Maa ik ben gestopt er tegen te strijden

dat kun je niet winnen, heb ik geleerd.

En ineens besef je

het leven is de moeite waard.

Ik moet nog verder en verder

want mijn klus is nog niet geklaard.

En ineens besef je:

Vive la vie!

Boos

16-11-2015 00:00

Boos ben ik

om wat mij overkomen is.

Boos ben ik

om alles wat ik mis.

Boos ben ik

om al die mensen die maar doorgaan.

Boos ben ik

omdat ze hun sigaretten niet laten staan.

Boos ben ik

ik ben ziek en zij zijn gezond.

Boos ben ik

als ze daar staan met een peuk in de mond.

Boos ben ik

het is zo gemeen.

Boos ben ik

want ik moet hier wel doorheen.

Boos ben ik

die mensen maken hun leven kapot.

Boos ben ik

zij worden boos als ik er wat van zeg, dat is verrot!

Ik ben boos, zo boos

mag ik??

Wereld

12-11-2015 23:16

De wereld stopte met draaien

ze hield gewoon op met bestaan.

Terwijl voor andere mensen

de wereld gewoon door bleef gaan.

Voor mij zal het altijd anders zijn

de nieuwe wereld gaat niet meer zo snel.

Ik ga gewoon op mijn eigen tempo

en uiteindelijk kom ik er dan wel.

Ik wil niet meer bang zijn

06-11-2015 18:19

Ik wil niet meer bang zijn

ik wil alleen nog maar vooruit.

Niet meer opgesloten zitten in mezelf

een positief geluid.

Opgesloten in mijn eigen angst

04-11-2015 23:10

Vaak lijk ik voor anderen okee

alsof ik alles handelen kan.

Maar het valt niet altijd mee

en dat komt tot uiting, zo nu en dan.

Opgesloten in mijn eigen angst

omdat ik mijn lichaam niet meer kan vertrouwen.

Opgesloten in mijn eigen angst

omdat ik niet meer op mijn hersenen kan bouwen.

Zo opgesloten in mijn eigen angst

dat ik het anderen niet meer vertellen kan.

Opgesloten in mijn eigen angst

niemand die het snapt, lastig dan.

Hoe kom ik eruit??

Snelkookpan (geschreven op 30-07-2009)

25-10-2015 11:11

Dit gedicht heb ik geschreven in 2009. Zo voelde ik me toen al door mijn autisme. Dit gevoel is nu na mijn herseninfarct sterker geworden, vandaar dat ik hem hierbij plaats.

 

Ik voel me net een snelkookpan

boordevol met druk.

Die elk moment ontploffen kan

en dan, dan is 'ie stuk.

 

Steeds maar al die prikkels

't gaat de hele dag maar door.

En er is geen moment  te vinden

dat ik ergens iets van stilte hoor.

 

Maar 's nachts als iedereen ligt te slapen

ben ik de enige die wakker is hoor.

Dan lig ik te draaien en te gapen

want de geluiden, die gaan door.

 

Ik voel me net een snelkookpan

24 uur geluid.

Maar ik weet niet hoe het stoppen kan

want helaas, er is geen knopje uit.

Nah: nog atijd hoop

12-10-2015 02:30

Nah: niet aangeboren hersenletsel,

het klinkt allemaal zo definitief.

Je leven is je ontnomen,

het is gekomen als een dief.

Nah: nog altijd hoop,

soms merken dat het toch nog beter gaat.

Dat het niet het einde van de wereld is,

kies nu ervoor dat nah daarvoor staat!


Zo moeilijk

10-10-2015 00:00

Het is zo moeilijk om je hoofd niet te laten hangen,

om uit kleine dingen geluk te halen.

Het is zo moeilijk om rechtop te blijven staan,

om maar te blijven stralen.

Terwijl je je dan zoveel beter gaat voelen,

je komt er verder mee.

Met dat kleine geluk verwezelijk je je doelen,

dat is het idee.

Maar het is zo verdomde moeilijk!!!

Als niet weet wat je zeggen moet, zeg dan niets....dat is ook goed

06-10-2015 13:16

Goed bedoelde dingen

worden vaak tegen me gezegd.

Maar die dingen helpen me niet

in mijn dagelijkse gevecht.

Al die beloftes

'het komt allemaal wel goed'.

Worden steeds gezegd

als je niet weet wat je zeggen moet.

Maar hoe kun je iets beloven

als je niet zeker kan zijn?

Die goedbedoelde woorden

doen ontzettend veel pijn.

Dus als je niet weet wat je zeggen moet

Zeg dan niets...dat is ook goed.


Niets is zoals het lijkt

03-10-2015 16:26

Ik lijk nog dezelfde als ik was

als ik in de spiegel kijk.

Maar in mijn ogen zie ik

dat het niet is zoals het lijkt.

Zien anderen het ook??

dat het anders is dan voorheen.

Of ben ik met die conclusie

helemaal alleen??

Ik ben weg

alleen de buitenkant is daar.

Van binnen ben ik een ander

dat voelt raar.

Ik weet niet meer wie ik ben

wat ik allemaal nog zal kunnen of nog kan.

Of ik mezelf wel terugherken

en zo niet, wat dan??

Wil ik mezelf wel leren kennen??

Wil ik mezelf wel accepteren??

Ik zal er flink aan moeten wennen

en het toch moeten proberen.

 

"Hallo...ik ben Chris

 Aangenaam kennis te maken"

Emoties

28-09-2015 13:13

Een vat vol emoties

als een jojo op en neer.

Het ene moment ben ik alles

het andere moment weet ik het niet meer.

Zo worstel ik me door de dagen

elke dag is er weer een.

Ik blijf mezelf maar vragen:

waarom ik? Het is gemeen!

Geen plannen meer of dromen

leven moet ik bij de dag.

Zo probeer ik verder te komen

met een traan en een lach.


Is dit het dan??

07-09-2015 00:00

Elke morgen ben ik blij,

dankbaar om wat nog kan.

Maar elke nacht knaagt het,

het leven....is dit het dan??

Er gaan deuren dicht en deuren open,

dat zegt iedereen tegen mij.

Ik ben er alleen nog tegenaan gelopen.

daarvan word ik niet blij.

Steeds meer ontdek ik wat ik niet meer kan.

Komt het nog terug? Of is dit het dan??

Thuiskomen

27-07-2015 00:00

En dan kom je thuis

terug in je eigen huis

terug in je eigen leven.

Het leven dat heeft stilgestaan

terwijl de rest is verdergegaan.

Het leven dat nu anders is

omdat je vaardigheden mist.

Je moet er wat van maken, dit leven.

want een tweede kans is gegeven.

Dank je wel.

Huilen

02-06-2015 00:00

Ik zou willen huilen

tot ik niet meer kan

tot de tranen op zijn.

En me dan opgelucht voelen.

Alleen de tranen zijn nooit op

en de opluchting komt nooit, alleen maar meer verdriet...

Gevoelens

27-05-2015 00:02

Soms ben ik boos

omdat ik hier ben, niet thuis.

Soms ben ik verdrietig

omdat mijn leven zo gelopen is.

Maar elke dag ben ik blij en dankbaar

om alles wat nog kan

om alles wat weer kan.

Wonder

27-05-2015 00:01

Schrijven

het was zo vanzelfsprekend.

Eten zonder knoeien

het was zo vanzelfsprekend.

Maar nu het niet zomaar kan

bedenk ik me: wat is je hoofd een wonder.

De muur

06-05-2015 00:00

Al 34 jaar

is de muur daar.

Ik heb hem vervloekt, ik heb hem gehaat

maar nu ben ik blij dat hij er staat.

De muur is wat mij nu overeind laat staan

en nu schoppen ze er tegenaan.

Nu moet ik ineens kwetsbaar zijn

dat maakt me verdrietig, het voelt nu niet fijn.

 

 

 

Laat me, laat me, laat me mijn eigen gang maar gaan

laat me, laat me, ik heb het altijd zo gedaan.

(Ramses Shaffy)

 

Zooitje in mijn hoofd

24-04-2015 00:03

Mijn hoofd is een zooitje

alle laatjes zijn omgegooid.

Ik moet weer mijn weg vinden

in mijn hoofd en mijn leven.

Wat moet ik weten?

Wat mag ik vergeten?

Stroom

24-04-2015 00:02

Meegezogen in de stroom

ik kan er niet uit

het is als een droom

ik kan alleen maar vooruit

niet terug, ik vaar maar mee

waar ik uitkom?

geen idee.

Kracht

24-04-2015 00:01

Waar komt toch die kracht vandaan?

om te doen, om te gaan

om te accepteren, om het te begrijpen

om door te gaan en niet te blijven

om te vechten

zo sterk ben ik....